Ik teken voor 80!

De journalisten van 1Twente Enschede en de stadsredactie Enschede van ‘TC Tubantia’ voelen zich medeverantwoordelijk voor de democratie en hebben de ambitie het opkomstpercentage op 21 maart op te schroeven naar 80 procent. Op het democratie festival in het najaar van 2017 werd ‘Ik teken voor 80!’ geboren. Democratie eindigt namelijk niet bij stemmen, maar zonder stemmen kan het snel afgelopen zijn met de democratie. Nu kom ik uit een land, Bulgarije, waar jarenlang de opkomstpercentages zo ongeveer rond de 103% lagen en de democratie was ver te zoeken. Daarom vind ik 80% zo’n mooie ambitie!

Ik teken voor 80!

De journalisten willen de belangstelling van burgers voor stemmen voor de gemeentepolitiek aanwakkeren door actief op zoek te gaan naar belangrijke thema’s uit het echte leven, in plaats van alleen over de personen van (aanstaande)
volksvertegenwoordigers te berichten. Die volksvertegenwoordigers waren er wel gisteren, bij een startbijeenkomst, waar ze, samen met geëngageerde burgers, de vinger op het zere plek probeerden te leggen. Hoe brengen we niet-stemmers naar de stembus? Het was een hoopgevend gesprek in het Balengebouw, met zoveel betrokken mensen. En evenveel opinies en opvattingen.

Dus, waarom stemmen zo veel mensen niet?

Iedereen denkt hier anders over en iedereen heeft een beetje gelijk. Omdat ze ontevreden zijn met de politiek, of juist heel tevreden met hoe het gaat. Inwoners die zich niet gehoord voelen of juist niet lastig gevallen willen worden. Omdat ze jong zijn en nog niet doordrongen zijn van het belang van de politiek, of juist oud en teleurgesteld. Burgers die niet weten hoe politiek werkt of dat juist heel goed weten en er niets mee te maken willen hebben. Omdat ze het belang van ‘stoeptegel-democratie’ niet echt zien en invloed willen hebben op grote strategische ontwikkelingen, of juist omdat ze denken dat de politiek met te abstracte zaken bezig is.

Wellicht hebben mensen geen geduld met langdradige vergaderingen en alles in hapklare brokken willen hebben, of juist alles oppervlakkig vinden en naar diepgang snakken. Omdat ze burgerparticipatie belangrijk vinden, maar ook te duur. Misschien vertrouwen ze politici niet? Tja, dat was een terugkerende conclusie. Allang breken politici zich het hoofd over het winnen van dat vertrouwen van de burger. Want als de burger niet stemt, dan werkt de democratie niet.

Werkt politiek niet omdat burgers niet stemmen?

Maar ik wil de stelling omdraaien – de politiek werkt niet (althans niet naar behoren, in de ogen van thuisblijvers) – juist OMDAT de burgers niet stemmen. Met de hete adem van 60% niet-stemmers in zijn nek, zal een politicus zich niet vrij voelen om harde keuzes te maken. Zij zal dan telkens opnieuw proberen dat vertrouwen te krijgen dat niet tijdens de verkiezingen al kwam. Dus halen we communicatie machines en public relations erbij, om een boodschap aan de ongeïnteresseerde burger over te brengen. De burger staat dan als toeschouwer te kijken als politici de verantwoordelijkheid nemen voor keuzes die soms niet echt populair zijn, maar wel noodzakelijk. De burger als consument van het product ‘democratie’?

Aan het einde zeiden de deelnemers wat ze gaan doen om die 80% te halen. Hier is wat ik ga doen: ik ga meedoen, als kandidaat-raadslid. Ik ga niemand naar de mond praten. Wel kan ik drie dingen beloven: ik heb verstand van politiek, ik blijf eerlijk, en ik neem mijn verantwoordelijkheid.

U toch ook? Ga stemmen!

 

Margarita Jeliazkova, Kandidaat raadslid D66, #4
Enschede, 1 februari 2018